Los chyłkiem szedł
W kołnierz chował płaszcz
Jak ruletę toczył dni
Pochyłością lat
Tężał mroczny wąwóz
Jak wilgotny mur
Dno, jak piękno chore
Ciemne smugi snu
Patrzeć nie umiem
Przez różowe szkło
Dokąd tak szedłem
O co to mi szło ?
Kiedy nagły świat
Deszcz przebija skroń
Przetrwac mi pozwala
Przetrwać światło
Które dla mnie płonie
Kiedy patrzę w światło
Widzę światło
Które dla mnie płonie
Jak suchy liść
Jak kapryśny wiatr
Dokąd tak biegniesz
Uwikłany w świat
Kiedy nagły świat
Deszcz przebija skronie
Przetrwać mi pozwala
Przetrwać - światło
Które dla mnie płonie
Kiedy patrzę w światło
Widzę światło
Które dla mnie płonie !
Kiedyś chciałbym dojść już tam
I do szyby przytknąć twarz
Odnaleźć w środku
Siebie sprzed tych trudnych lat
